Formada logo ve sponsor yerleşimi: hangi bölgeye ne gelir

Arma sol göğse, sponsor ortaya — peki neden? Formanın yedi baskı bölgesi, hangisinin neye yaradığı ve kaç logonun fazla kaçtığı.

Arma sol göğse, sponsor göğsün ortasına. Bunu herkes biliyor. Sonra ikinci bir sponsor çıkıyor, okulun logosu ekleniyor, bir de kuruluş yılı isteniyor — ve yerleşim konuşması tasarımın en sonunda, prova ekranda açıkken başlıyor. Oysa bu konuşma en başta yapılırsa forma daha temiz çıkıyor ve revizyon turu azalıyor.

Bu yazı dosyayı değil bölgeyi anlatıyor. Armanın hangi formatta gönderileceği, çözünürlüğün ne anlama geldiği ve logosu olmayan bir takımın ne yapacağı ayrı bir konu; onu takım arması ve logo yazısında yazdık. Buradaki soru şu: elindeki logo formanın neresine oturur, neden oraya oturur ve kaç tanesi fazla kaçar.

Bir şeyi baştan söyleyelim: bu yazıda santimetre yok. Aynı logo S bedende ve 3XL bedende aynı ölçüde basılırsa biri kocaman, diğeri kaybolmuş görünür. Ölçü bedene, kalıba ve logonun kendi en-boy oranına göre belirleniyor ve provada birlikte bakılıyor. Uydurma bir rakam vermenin kimseye faydası yok.

Yerleşimin tek kuralı: bir formada bir ana odak

Formaya bakan kişinin —rakip oyuncu, kenardaki veli, fotoğrafa bakan biri— ayırdığı süre yarım saniye. O yarım saniyede tek bir şey okunuyor. Yerleşim kararı aslında şu soruya cevap veriyor: o tek şey ne olsun?

Formada üç kimlik yan yana duruyor ve üçü de yer istiyor: takımın kimliği (arma, takım adı), destekçinin kimliği (sponsor logoları) ve oyuncunun kimliği (isim, numara). Bunları eşit boyutta yerleştirmek en yaygın hata; sonuç, hiçbirinin öne çıkmadığı kalabalık bir göğüs oluyor. İyi bir forma bu üçünü sıraya koyuyor.

1. Sol göğüs — armanın yeri

Arma neden hep sol göğüste? Üç sebep üst üste biniyor. Birincisi alışkanlık: bakan göz orayı arıyor, başka yerde olduğunda bir an duraksıyor. İkincisi hareket: koşarken ve kol savururken göğsün sol üst bölgesi en az kapanan, en az kırışan alan. Üçüncüsü tasarım: göğsün üst yarısı, yaka ile sponsor alanının arasında zaten boş kalan bir şerit.

Yaka tipi bu kararı sıkılaştırabiliyor. Polo yakada göğsün tam ortasında bir pat var; ortaya konan büyük bir logo ikiye bölünüyor. Bu yüzden polo yaka seçen takımlarda arma sol göğse kaymak zorunda kalıyor — sıkıntı değil, zaten doğal yeri. Yaka tiplerinin tasarıma etkisini polo yaka forma sayfasında ayrıntılandırdık.

Sağ göğüs ise genelde boş bırakılıyor. Hazır ürünlerde orası üretici markasının alanı; senin formanda öyle bir zorunluluk yok. İkinci bir logon varsa —okulun amblemi, kurumun işareti, küçük bir destekçi— sağ göğüs simetriyi bozmadan yerleştirebileceğin en rahat yer.

2. Göğüs ortası — ana sponsorun yeri

Formanın en büyük, en düz ve uzaktan okunan tek alanı burası. Bir tane sponsorun varsa tartışmasız oraya gidiyor. Karar vermen gereken şey daha çok logonun biçimiyle ilgili:

• Yatay uzayan logolar göğüs ortasına iyi oturuyor; alan zaten enine geniş.
• Kare ya da dikey logolar aynı genişlikte daha küçük görünüyor. Bu tip logolarda yazı ile amblemi yan yana dizmek çoğu zaman daha iyi sonuç veriyor.
• Desenli tasarımlarda logonun oturacağı alanın düz bırakılması gerekiyor. Çizginin üstüne binen bir yazı, baskı kusursuz olsa bile okunmuyor.
• Sponsoru olmayan takımlarda göğüs ortası boş kalmak zorunda değil: takım adını tipografiyle buraya yazmak amatör kadrolarda en çok işe yarayan çözüm.

3. Sırt — isim, numara ve altındaki alan

Sırtta pratikte üç bölge var: omuz hizasının hemen altı (oyuncu ismi), sırtın ortası (numara) ve numaranın altında kalan şerit (ikinci sponsor). Bu üçünün birbirine değmemesi gerekiyor; değdiğinde üçü tek bir blok gibi görünüyor ve numara okunurluğunu kaybediyor — sahada işe yarayan tek bilgi de zaten numara.

Sırtın en üst bandı, yani iki omuz arası, takım adı veya turnuva adı için kullanılabiliyor. Ama orada isim de varsa ikisinden biri seçilmeli; ikisi üst üste geldiğinde formanın sırtı yazıyla doluyor. Karakter sınırı, harf yüksekliği ve okunurluk tarafını forma arkasına isim ve numara yazısında, bizim uyguladığımız yerleşimi forma bastırma sayfasında anlattık.

4. Kol ve omuz — ikinci, üçüncü logolar

Kolun üst kısmı, omuz başının biraz altı, küçük logolar için ayrılmış bir alan gibi çalışıyor: mahalledeki destekçi işletme, okulun logosu, lig ya da turnuva amblemi. Buradaki logo uzaktan okunmuyor, zaten amacı da o değil — yakın plandan ve fotoğraftan görünüyor.

Kolda dikkat edilecek iki şey var. Birincisi kol hareket ediyor: logonun bir kısmı koltuk altına ya da dikiş hattına denk gelmemeli. İkincisi alan dar; kısa kolda logonun tamamının sığması için genelde küçültmek gerekiyor. Uzun kol seçen takımlarda ön kol da kullanılabilir bir yüzey hâline geliyor — uzun kollu forma sayfasında kol tercihini ayrıca yazdık.

Omuz üstü, yani yakadan kola inen bant, logo için uygun değil. Çoğu tasarımda orada zaten bir şerit ya da renk geçişi var ve logoyu yiyor. Omuz bir tasarım alanı, bir baskı alanı değil.

5. Yaka altı — ense yazısı

Ensede, yaka dikişinin hemen altında dar bir şerit var ve burası formanın en az kullanılan alanı. Kuruluş yılı, takımın sloganı ya da kısa bir isim buraya yazılıyor; biz de basıyoruz.

Tribünden görünmüyor, maç sırasında kimse okumuyor. Değeri başka: oyuncunun kendisi için bir detay ve takım fotoğrafında arkadan çekilen karede ortaya çıkıyor. Tek kuralı kısa olması — alan dar, uzun bir cümle okunmayacak kadar küçülmek zorunda kalıyor.

6. Şort — unutulan yüzey

Şortun ön sol bacağı küçük bir logo ya da tekrar eden bir numara için kullanılıyor. Numara tercih edildiğinde formadakiyle aynı olması gerekiyor; farklı numara taşıyan bir set, kimin kim olduğunu ayırt etmeye çalışan hakem için tam bir karışıklık.

Şortun arka tarafı genelde boş kalıyor ve kalmasında fayda var: oturma, kayma ve sürtünme en çok orada. Tasarım tarafında da bir kazancı yok.

Kaç logo fazla?

Kesin bir sayı yok ama pratikte işleyen bir sınır var: göğüste ikiden, formanın tamamında dörtten fazla logo kalabalık görünmeye başlıyor. Sebebi estetik değil, matematik: alan sabit, logo sayısı arttıkça her birinin payı küçülüyor ve bir noktadan sonra hiçbiri tanınmıyor.

Çok destekçili takımlarda işe yarayan yöntem hepsini eşitlemek değil, sıraya dizmek: ana sponsor göğüs ortasında büyük, destekçiler kolda ve sırt altında küçük. Herkesi eşit büyüklükte basmak adil görünüyor ama sonuçta kimse görünmüyor.

Logo sayısının en çok arttığı yer okul, kulüp altyapısı ve kurum takımları; orada bir de onay zinciri uzuyor. O tarafın tamamını okul ve kurum takımları için forma yazısında topladık.

Kontrast, yerleşimden önce gelir

Doğru bölgeye konmuş ama zeminiyle aynı tonda duran bir logo, yok sayılır. Koyu lacivert bir formada siyah çerçeveli bir arma üç metreden tek bir koyu leke gibi görünüyor. Bu yüzden yerleşim konuşmasından önce zemin rengi konuşulmalı — sırayı ters kurmak en sık yapılan işlerden biri.

İyi tarafı, renk sayısının bir maliyeti olmaması. Baskı dijital baskı ile yapıldığı için logonun kontrastlı bir sürümünü hazırlamak —beyaz zeminli, kenarlıklı ya da tek renk bir varyantını çıkarmak— ek ücret çıkarmıyor. Zemin ve kontrast mantığının tamamı renk seçimi yazısında.

İki dakikada okunurluk testi

Provayı telefonda aç ve küçült. Logo hâlâ tanınıyorsa saha mesafesinde de tanınır; tanınmıyorsa büyütmek değil, sadeleştirmek gerekiyor. İnce çizgiler ve küçük yazılar formada en erken kaybolan şeyler.

Sık sorulanlar

Elindeki logoları ve aklındaki yerleşimi gönder; hangisinin nereye oturduğunu provada birlikte görelim. Renkleri ve deseni nasıl tarif edeceğini forma tasarla sayfasında anlattık, sürecin tamamı forma yaptırma sayfasında.